DLACZEGO NIE?!

Dlaczego przy okazji walentynek, nie zająć się gatunkiem komedii romantycznej? Pełna humoru akcja, dialogi, które powinny skrzyć się dowcipem, przeważnie szczęśliwe zakończenie, wątek miłosny i galeria ciekawych postaci to powinniśmy znaleźć w każdej dobrej komedii romantycznej.

STEADICAM

Steadicam jest to stabilizator kamery do zdjęć z ręki. Operator pracując ze steadicamem, zakłada specjalną kamizelkę, do której przymocowane jest odpowiednio wyważone ramię, które ma za zadanie likwidować drgania powstałe przy poruszaniu się operatora. Obraz z kamery przesyłany jest na mały monitor, umieszczony tuż ponad ziemią, w ten spób, aby operator patrząc na jego obraz, mógł równocześnie obserwować drogę przed sobą.

UJĘCIE

Ujęcie (ang. shot) to najmniejsza “jednostka ruchoma”, a więc odcinek taśmy z nakręconą na nim akcją (trwa od ruszenia kamery do jej zatrzymania). W zmontowanym filmie odcinek ten będzie mierzony od ujęcia do ujęcia.

Teoretycznie przyjmując nawet cały film składać się może z jednego ujęcia, a więc bez cięć montażowych. Niemiecki operator Tilman Buttner dowiódł, iż jest to możliwe. Rosyjska Arka w reżyserii Aleksandra Sukorowa jest właśnie przykładem ponad 90 minutowego, doskonałego ujęcia. Buttner, znany wcześniej z takich dzieł jak Biegniej Lola, biegnij czy Upadek nakręcił film steadicamem.

JAK USTAWIĆ KAMERĘ?

Plan to przedstawiona w ujęciu przestrzeń, którą określa odległość kamery od fotografowanych obiektów. Wrażenie odległości uzyskuje się poprzez użycie odpowiednich obiektywów, zatem nie musi to być odległość faktyczna. Miarą jest postać ludzka, to, w jaki sposób została ukazana.

Przyjmuje się następujący podział palnów:

plan totalny (ang. total) – przedstawienie całego pejzażu, potocznie plan ten nazywa się totalem;

plan ogólny ( ang. long shot) - szeroki, możliwie pałny obraz miejsca zdarzeń, postacie wtopione są w krajobraz, widoczne z daleka;

plan pełny (ang. full shot) - sylwetki ludzkie przedstawione od stóp do głów, tło odgrywa istotną rolę i jest dobrze widoczne;

plan amerykański (ang. medium long shot) -główną uwagę widza przyciągają postacie widoczne do kolan, plan ten jest zwykle wykorzystywany, aby przedstawić rozmawiające ze sobą osoby, (wg Witolda Sobcińskiego – znanego polskiego operatora filmowego – przedstawienie postaci do połowy ud określa się jako plan radziecki);

plan średni/pasowy/półpełny (ang. medium shot) – postać ukazana od pasa w górę;

półzbliżenie/ plan bliski (ang. close up)- portret twarzy przedstawiony wraz z częścią tułowia;

wielki plan (zbliżenie) (ang, extreme close -up) – portret twarzy zajmuje niemal caly ekran;

duże zbliżenie – ukazanie szczegółu ludzkiej twarzy lub ważnego dramaturgicznie datalu (rekwizytu) np. palec na spuście rewolweru).

W niektórych opracowaniach zbliżenie określa się zamiennie terminem duże zbliżenie, natomiast detal uznaje się jako osobny rodzaj planu. Ponadto niektórzy twórcy i teoretycy filmowi wyróżniają makro zbliżenie (ang. big detail), a więc bardzo duże zbliżenie, do wykonania którego operator używa obiektywu makro lub podobnego.

( na podstawie : A. Werner, To jest kino, Warzawa 1999 oraz Kompendium terminologii filmowej, oprac. W. Dąbal i P. Andrejew, Warszawa 2005))

LEKTURA OBOWIĄZKOWA

Poczułem się zobowiązany do napisania takiej książki. Nie jest to podręcznik, choć starałem się tu zmieścić możliwie dużą ilość podstawowych informacji. (…) Starałem się napisać książkę żywą, do czytania. Nie upraszczającą problemów, ale przystępną, zrozumiałą dla ucznia szkoły średniej. A może i nauczyciel znajdzie w niej coś dla siebie? - tak we wstępie do swojej ksiązki pisze Andrzej Werner. Wybitny krytyk i filmoznawca oddaje w ręce czytelnika niezwykle intersującą lekturę. To jest kino opowiada o filmowej gramatyce, o tym, kto robi filmy, o miejscu kina w rewolucji mediów. Wiele miejsca poświęca autor polskiemu kinu po wojnie oraz problemowi adaptacji filmowej arcydzieł literatury. Warto również zwrócić uwagę na bogactwo ilustracji oraz słowniczek reżyserów filmowych. Gorąco polecam!

JĘZYK FILMU

Przegląd reguł, według których filmy są robione, a następnie odczytywane przez widzów.

GATUNKI FILMOWE

Burleska, western

RODZAJE FILMOWE

Wyróżnia się cztery rodzaje filmowe: film fabularny, film dokumentalny, film animowany, film oświatowy.